Digital

Digital

Nieuws

Even aandacht voor de digitale overvloed

Af en toe besteden de media aandacht aan archiveren. En dan bedoelen ze “echt archiveren voor later, als wij dood zijn, als ons nageslacht nog iets wil weten over ons en onze tijd”. Want zo ging het in de papieren wereld en zo gaat het nog veel erger in de digitale wereld: wij bepalen wat ons nageslacht van ons mag weten.

Een voorbeeld:
Igor Strelkov plaatste op 17 juli 2014 op Twitter het volgende bericht: “We hebben zojuist een vliegtuig neergehaald, een AN-26.”
Toen bleek dat niet een AN-26 naar beneden was gekomen, maar een Boeing 777, verwijderde Strelkov zijn tekst weer.
De tekst van Strelkov bleek niettemin bewaard. Waarom? Omdat de beheerder van het Rusland-archief van het Hoover-instituut in Stanford (Verenigde Staten) kort tevoren het Internet Archive (een instantie die zich tot doel heeft gesteld ‘het web te archiveren’) had gewezen op de rol van Strelkov in het conflict in de Oekraïne.
Soort van toeval dus.

Maar er zijn wel degelijk mensen die continu bezig zijn met het vraagstuk: hoe leg ik van alle vluchtige sporen de belangrijke vast.

Charles Jeurgens bijvoorbeeld, hoogleraar Archiefwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam: “De blik van toekomstige historici wordt bepaald door wat archivarissen en bibliothecarissen nu bewaren. Hun werk verandert fundamenteel. Vroeger kon je de tijd nemen om bronnen te ordenen; in de digitale werkelijkheid moet je steeds vaker meteen beslissen wat later wel of geen betekenis zal hebben.”

Huibert Crijns, collectiespecialist Geschiedenis bij de Koninklijke Bibliotheek (KB) in Den Haag: “Het is een poging te denken voor de toekomst: wat wil men later over ons weten? Websites archiveren is helaas dweilen met de kraan open. Er zijn in Nederland ruim 2,5 miljoen authentieke domeinnamen en de KB kan er ‘maar’ 20.000 volgen.”

“Selectie is de grootste uitdaging.”, zegt ook Jeurgens. “De schaarste van de Middeleeuwen is omgeslagen in digitale overvloed.”

Bron: NRC december 2016