Digital

Digital

Nieuws

WOB-verzoek gaat om openbaarheid, niet om geld

De gemeente Zeist spande een rechtszaak aan tegen een juridisch adviesbureau dat een enorme serie WOB-verzoeken had ingediend. De rechter stelde de gemeente in het gelijk: een WOB-verzoek is bedoeld om informatie openbaar te maken, niet om dwangsommen op te strijken.
Een woordvoerder van de gemeente Zeist is blij en tevreden dat andere overheden nu ook WOB-profiteurs ‘nee’ kunnen verkopen: “Tot voor kort was er een ijzeren stramien. Een Wob-verzoek hoefde aan geen enkele vereiste te voldoen. De burger vraagt, wij draaien. Eerdere rechtszaken hadden al voor barstjes in deze Wob-praktijken gezorgd. Met deze uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland is er weer een barstje bij.”

Het adviesbureau stuurde de gemeente Zeist (en vele andere gemeenten) vanaf eind 2013 liefst zeventig WOB-verzoeken, zogenaamd van verschillende klanten. De verzoeken kwamen binnen via mail en soms via WeTransfer en hadden één gemeenschappelijk kenmerk: ergens in de tekst (niet in het onderwerp) stond een zin met het verzoek om informatie. De verzoeken werden daardoor niet herkend als WOB-verzoeken, maar de indiener eiste, na het verlopen van de beslistermijnen, wel een dwangsom van de gemeente.

De rechter heeft nu geoordeeld dat het weliswaar niet nodig is dat je bij een WOB-verzoek aangeeft wat je eigen belang is, maar wel is het noodzakelijk aan te geven waarom het nuttig is dat de informatie waarom je verzoekt, openbaar wordt. Openbaarheid is namelijk het doel van de WOB.

Een van de verzoeken van het adviesbureau voldeed aan alle vereisten. Toch hoefde de gemeente van de rechter ook aan dit verzoek niet te voldoen: “Eén goed Wob-verzoek te midden van een hele brei verkeerde WOB-verzoeken hoeft een gemeente niet serieus te nemen.”

Het is nog niet bekend of het adviesbureau, dat het WOB-kunstje in meerdere gemeenten flikte, in hoger beroep gaat.

Bron: Binnenlands bestuur november 2014