Digital

Digital

Nieuws

College van Tilburg gebruikt smiley als ironieteken

In het lange verleden van de Nederlandse lettereren hebben schrijvers als Willem Frederik Hermans, Hugo Brandt Corstius, Nico Scheepmaker, Harry Mulisch en Henk Hofland gepleit voor de invoering van een ironieteken in de Nederlandse taal. Daarmee zouden schrijvers kunnen aangeven dat wat zij schrijven niet letterlijk moet worden opgevat. Of dat ze eigenlijk het tegenovergestelde bedoelen van wat ze zeggen.

De compromis was: er is geen ironieteken nodig, want goede schrijvers en goede lezers zijn goede verstaanders.

Het college van B&W van de stad Tilburg schatte de gemeenteraad onlangs niet in als goede verstaanders.
Het college kreeg een vraag van raadslid Rebecca Pol van de Partij voor Tilburg: “Hoe denkt het college in de toekomst om te gaan met onze slechte geografische ligging (overal ertussen in, dus we grijpen steeds net mis) en de economische mindere tijden? Wat gaat u concreet doen om dit soort bewegingen tegen te gaan?”

Het college antwoordde met het voorstel Tilburg 40 kilometer te verplaatsen:

Voorzover bekend is het College van Tilburg het eerste bestuursorgaan dat de smiley gebruikt in een officieel schrijven

Marc van Oostendorp van Het Meertens Instituut (dat de ‘volkskunde’ van Nederland onderzoekt en uitgebreid wordt beschreven in Het Bureau van J.J. Voskuil) beschouwt het gebruik van het teken als onderdeel van meer spreektaal schrijven. “Ik vind het wel goed, het is veel natuurlijker. Want schrijftaal is eigenlijk onnatuurlijk.’

Hij beschouwt de smiley duidelijk als ‘het ironieteken’. Tegen Radio 1 (België): “Er wordt al zolang naar een goed ironieteken gezocht, ik denk dat de smiley in dat gat is gesprongen.”

Nu maar hopen dat het een blijvertje is, anders vraagt over honderd jaar een historicus zich af wie dat malle poppetje in het collegestuk heeft getekend.

Wikipedia over het ironieteken
Micha Wertheim over ironie

Bron: Radio1.be, 23 maart 2013