Digital

Digital

Nieuws

Wordt OLO 3 (eindelijk) een zaaksysteem?

Het Omgevingsloket Online (OLO) is veel te ingewikkeld voor onervaren burgers die een simpel verbouwinkje willen aanvragen. Daarom moet opvolger, bekend onder de codenaam OLO 3, veel simpeler en praktischer worden. Dat schrijft Digitaal bestuur. OLO 3 moet veel meer rekening houden met verschillende soorten aanvragen en aanvragers.

AT Osborne (een adviesbureau) evalueerde, vooruitlopend op de nieuwe Omgevingswet, de huidige Wabo en het ondersteunende OLO. De Wabo maakt het sinds 2010 gemakkelijker om één vergunning bij één bevoegd gezag aan te vragen. Het Omgevingsloket neemt juist weer een hoop van dat gemak weg, concludeert AT Osborne aan de hand van een aantal vraaggesprekken. De aanvrager weet over algemeen niet hoe het staat met zijn aanvraagproces nadat hij zijn aanvraag definitief heeft ingediend: het OLO is vooral een digitale brievenbus. Kijken achter de voordeur (‘een zaaksysteem’) is er zelden bij.

Ook voor complexe en bedrijfsmatige projecten is het OLO niet ideaal, want de inrichting van het systeem is gericht op het doen van een integrale aanvraag één moment. Al wat daarvan afwijkt leidt tot een voortdurend heen en weer schieten van informatie tussen aanvrager en overheden.

Een belangrijke verbetering voor OLO 3 zal moeten zijn dat het Omgevingsloket een logisch onderscheid kan maken tussen de eenmalige aanvrager van een huis-tuin-en keukenvergunning en de ervaren aanvrager die gebruik wil maken van flexibelere procedurele mogelijkheden. De eerste – meestal een burger – zoekt naar eenvoudig taalgebruik en verwacht de voortgang van zijn aanvraagproces te kunnen volgen. OLO 3 moet zich van digitaal aanvraagloket ontwikkelen tot zaaksysteem.

Ook moet OLO 3 ondersteuning bieden van processen als vooroverleg en moet een eenvoudige koppeling worden gerealiseerd met andere systemen van de overheid. Daarnaast vindt AT Osborne een digitale koppeling van vergunningaanvraag aan toezicht en handhaving de moeite waard.

Bron: Digitaal bestuur 7 januari 2013