Digital

Digital

Nieuws

Generatie Y wil persoonlijke aandacht

Er is al veel gezegd over de werkplek van de zogenaamde Generatie Y (ook wel Einstein-generatie genoemd). Nou, die werkplek kan overal zijn maar moet wel ‘persoonlijkheidskenmerken’ bevatten. Anders heeft de Generatie Y geen zin in Het Nieuwe Werken . Dat schrijft Susan van Dijen, facilitator bij changemanagement, in haar whitepaper Werkplek & Generaties.

Niet een eigen werkplek met foto’s en een plek voor zakjes thee is belangrijk, maar herkenning en erkenning binnen de groep of het team. Een voor de hand liggende conclusie die men weleens over het hoofd ziet.

De generatie Y is, aldus Van Dijen, ook een generatie van uiterst verwende medewerkers. Met een voorkeur voor eigen kamers of thuiswerken omdat daar de minste ‘controle’ mogelijk is. Controle is immers uit.

Van Dijen beschrijft in haar whitepaper een aantal situaties waarin Het Nieuwe Werken niet werkt. Een voorbeeld daarvan is de situatie waarin het management de medewerkers vraagt om zelf ruzies en meningsverschillen uit te praten met elkaar. Het HNW bevordert de menselijke neiging om confrontaties te vermijden.
Ook onzichtbaarheid van het management bevalt de Generatie Y niet – die heeft namelijk last van de wens dat waardering voor inzet en resultaat worden uitgesproken. Een afwezige manager kan deze waardering niet uitspreken – althans niet direct.
Daarnaast raakt Generatie Y zeer geirriteerd als de technische voorzieningen het laten afweten en nietr op ieder gewenst moment vanaf iedere plaats kan worden gewerkt.

Van Dijen eindigt haar whitepaper met een beschrijving van de ideale werkplek. Die bestaat uit het inrichten van bijna Amerikaanse ‘cubicles’ binnen een bedrijf, naast ontmoetingsplekken voor eten en drinken. Pas dan kunnen de medewerkers een eigen plek realiseren en is het simpel om teamleden of collega’s of managers te ontmoeten.

“Helaas,” verzucht Van Dijen: “De jeugd ziet deze werkplekken wel op de TV en in films, maar hier in Nederland nooit: vanwege de ARBO-wetgeving.”

Bron: Werken2.0.nl